Το βλέμμα σου μέσα από ψεύτικα θολά μάτια. Το αγνάντεμα μισό τσιγάρο δρόμος. Το τοπίο τόσο οικείο μα μοιάζει ξάφνου τόσο ξένο κι αφιλόξενο πια.
Οι μουσικές απέναντι ξεγλιστρούν από ένα οργασμό ζωής, καλώντας κι άλλους στο πανηγύρι του καλοκαιριού. Σειρήνες που σε χτυπούν αλύπητα δεμένο στο καράβι της Ιθάκης σου.
Το μυαλό κι η ψυχή σου εκεί, συντροφιά με τη δροσιά που τρέφει το είναι σου κι εσύ παραδίπλα να πληρώνεις με τις σάρκες σου ως άλλος Προμηθέας, το χρέος της θλίψης σου προς τους θεούς.
-