Το Facebook δίνει μεταξύ άλλων στους χρήστες του τη δυνατότητα να δημιουργήσουν ομάδες ή σελίδες, με σκοπό την εξυπηρέτηση κάποιας δραστηριότητας, ανάγκης, προώθηση κάποιας ιστοσελίδας, επιχείρησης κ.λπ. Πρόκειται για μια παροχή αρκετά σημαντική αφού η δημιουργία μιας σελίδας μέσα σε ένα χώρο που δραστηριοποιούνται 400 περίπου εκατομμύρια άνθρωποι, μπορεί να λειτουργήσει ως ένα χρήσιμο εργαλείο, εφόσον αξιοποιηθεί σωστά.
Δυστυχώς όμως μια εν δυνάμει χρήσιμη λειτουργία που παρέχεται από ένα μέσο κοινωνικής δικτύωσης, τείνει να χάσει τη χρησιμότητα της και να καταλήξει άχρηστη. Η δημιουργία εκατοντάδων ή ακόμη και χιλιάδων σελίδων καθημερινά οι οποίες δεν έχουν κανένα νόημα, κανένα σκοπό, ελαχιστοποιούν κατά κάποιον τρόπο κάθε πιθανότητα αξιοποίησης του μέσου.
Ο χώρος έχει κατακλυστεί με τόσες πολλές σελίδες που δημιουργούνται καθημερινά, μόνο και μόνο για να σπάσει πλάκα ο δημιουργός τους, κάνοντας χιούμορ και δυστυχώς κακόγουστο τις περισσότερες φορές. Η εικόνα αυτή δημιουργεί αποτρεπτικές σκέψεις και αποθαρρύνει κάποιον να δημιουργήσει μια σελίδα για οποιονδήποτε άλλο σκοπό εκτός από το να σπάσει πλάκα.
Εδώ και πολλές μέρες παρατηρώ στο λογαριασμό μου “ενημερώσεις τοίχου” του τύπου: Ο τάδε έγινε θαυμαστής της σελίδας “Τα μάτια σου με καίνε γιατί ‘σαι μανεκένε”. Νομίζω πως περιμένω μάταια πλέον να κατέβει μια ενημέρωση σχετικά με συμμετοχή σε κάποια ενδιαφέρουσα σελίδα. Μια ενημέρωση που θα μου κινούσε το ενδιαφέρον, θα με παρότρυνε να συμμετέχω, να γίνω θαυμαστής της σελίδας.
Και πού είναι το πρόβλημα;
Το γεγονός αυτό βέβαια δεν αποτελεί πρόβλημα αφού όποιος ενοχλείται μπορεί με τον έναν ή τον άλλο τρόπο να απαλλαγεί από την ενόχληση. Δημιουργεί όμως, τουλάχιστον σε μένα κάποιες απορίες…
Καταλαβαίνω ας πούμε αυτόν που δημιουργεί μία σελίδα ή ομάδα με τίτλο “Όταν με τρώει ο κώλος μου, τον ξύνω!”. Τον καταλαβαίνω γιατί προφανώς έχει κάποιο ζόρι (κωλοφαγούρα) και αφού του δίνει τη δυνατότητα το facebook, δίνει κι αυτός με τη σειρά του ιντερνετική υπόσταση στο ζόρι του. Φτιάχνει δηλαδή το προσωπικό του μνημείο του κώλου!
Εκείνο που δυσκολεύομαι να καταλάβω, είναι το τι ακριβώς ωθεί κάποιον στο να γίνει θαυμαστής ή μέλος μιας ομάδας ατόμων, που θεωρητικά ξύνουν τον κώλο τους χωρίς καν να τους φαγουρίζει; Προσπαθώ να αντιληφθώ δηλαδή, τι ακριβώς σκέφτεται κάποιος όταν κάνει κλικ στο σύνδεσμο “Γίνετε θαυμαστής”; Τι νόημα δίνει σε αυτήν του την κίνηση ώστε να τον αναγκάσει να μπει στη διαδικασία να την εκτελέσει; Τι είναι αυτό που ωθεί έναν άνθρωπο στο να συμμετέχει σε κάτι που δεν τον ενδιαφέρει (μιας και δεν υπάρχει αντικείμενο), ενθαρρύνοντας έτσι με τον τρόπο του τη δημιουργία όλο και περισσότερων σελίδων χωρίς κάποιο ενδιαφέρον;
-