Η λύση στο ασφαλιστικό βρίσκεται στην παροχή τζάμπα “δωρεάν υγείας”

Έλληνας ασφαλισμένος είχε την ατυχία να ασθενήσει. Ευτυχώς δεν είναι του θανατά, απλώς χρειάζεται κάποια πράγματα τα οποία θα πρέπει να χρησιμοποιεί έως ότου αποκατασταθεί η υγεία του. Ιατρικά αναλώσιμα τα είπαν. Κοστίζουν βέβαια κάποια χρήματα αλλά δε χρειάζεται να ανησυχεί διότι τα καλύπτει το ασφαλιστικό του ταμείο!

Τι χρειάζεται; Απλώς, μια γνωμάτευση από δημόσιο νοσοκομείο η οποία θα πιστοποιεί την αναγκαιότητα χρήσης αυτών των υλικών. Το τιμολόγιο αγοράς των υλικών και τέλος την προσκόμιση γνωμάτευσης και τιμολογίου στον ελεγκτή ιατρό για έγκριση.

Ξεκινά η δράση

Το μόνο πρόβλημα είναι ότι γνωματεύσεις δίνονται μόνο μια συγκεκριμένη ημέρα της εβδομάδας, οπότε ο ασφαλισμένος θα πρέπει να κάνει τον κόπο να πάει στο νοσοκομείο τη συγκεκριμένη ημέρα για να πάρει τη γνωμάτευση. Έτσι,αφήνει τη δουλειά του την “ημέρα των γνωματεύσεων” και πάει στο ραντεβού. Φτάνει στο νοσοκομείο και περιμένει κάποιον για να του γράψει τη γνωμάτευση. Περιμένοντας, πλησιάζει ένας γιατρός και τον ρωτάει τι θέλει:

• Γιατρός: Θέλετε κάτι και περιμένετε εδώ; (μέσα στα πόδια μας εννοούσε το ύφος του αλλά δεν το είπε).
• Ασφαλισμένος: Ναι, θα ήθελα μια γνωμάτευση για ιατρικά αναλώσιμα.
• Γιατρός: Δώστε μου το χαρτί για να σας εξυπηρετήσω εγώ.
• Ασφαλισμένος: Ορίστε, το χαρτί.
• Γιατρός: Περιμένετε εδώ και θα σας τη φέρω.

Μετά από κανένα τέταρτο, επιστρέφει μία νοσοκόμα με τη γνωμάτευση στα χέρια και τη δίνει στον ασφαλισμένο. Πω ρε πούστη μου, Αγγλία γίναμε σκέφτηκε αυτός, αλλά δεν το είπε. Ευχαρίστησε απλώς θερμά για την εξυπηρέτηση, πήρε στα γρήγορα τη γνωμάτευση και έφυγε για να προλάβει να παραγγείλει τα υλικά.

Μετά από μερικές μέρες παρέλαβε ότι είχε παραγγείλει και μαζί το τιμολόγιο αγοράς. Μένει τώρα ο ελεγκτής γιατρός. Το μόνο πρόβλημα είναι ότι ο ελεγκτής γιατρός βρίσκεται στο πόστο του μια συγκεκριμένη ημέρα της εβδομάδας από τις 12 έως τη 1 το μεσημέρι, για να ελέγχει τα δικαιολογητικά για τις δαπάνες προς τους ασφαλισμένους. Αφήνει λοιπόν τη δουλειά του ο ασφαλισμένος για άλλη μια φορά και πηγαίνει τη συγκεκριμένη ημέρα στον ελεγκτή ιατρό με τη γνωμάτευση και το τιμολόγιο, ώστε να τα ελέγξει σύμφωνα με τη διαδικασία. Αυτός τα ελέγχει, βάζει μερικές ακόμη σφραγίδες και έτσι τα χαρτιά είναι πλέον έτοιμα για να αποσταλούν στον ασφαλιστικό φορέα ο οποίος θα καταβάλει τη δαπάνη στον ασφαλισμένο.

Τα χαρτιά μπαίνουν σε ένα φάκελο και μετά από είκοσι μέρες περίπου από την έναρξη της διαδικασίας, αποστέλλονται συστημένα στον ασφαλιστικό φορέα. Τέλος, αυτό ήταν!

You’ve got mail

Μετά από ενάμισι μήνα σχεδόν, ο ασφαλισμένος λαμβάνει ένα φάκελο από το ταμείο του. Ωραία σκέφτηκε, ήρθαν πάνω στην ώρα τα λεφτά (που έδωσα ήδη για την αγορά των αναλώσιμων) οπότε θα καλύψω καμία τρύπα με αυτά. Ανοίγει το φάκελο με το ύφος του τυχερού ασφαλισμένου που μεταφράζεται σε… “γάμησα και Άγγλο ασθενή” και διαβάζει την εσώκλειστη επιστολή:

Αγαπητέ ασφαλισμένε, μπλα μπλα μπλα, σας επιστρέφουμε τα δικαιολογητικά διότι η γνωμάτευση που μας στείλατε έχει την υπογραφή επιμελητή της κλινικής και όχι του διευθυντή. Χρειαζόμαστε γνωμάτευση διευθυντού κλινικής για να σας καταβάλλουμε το ποσό της δαπάνης.

Ξαναφοράει ο ασφαλισμένος τη φάτσα του Έλληνα ασθενή και προσπαθεί να συγκρατήσει τα νεύρα του. Παίρνει βαθιές ανάσες για να ηρεμήσει και να σκεφτεί. Παίρνει το φυλλάδιο που διαθέτει, στο οποίο αναγράφονται οι λεπτομέρειες της διαδικασίας υποβολής δικαιολογητικών και ψάχνει για την αναφορά στο διευθυντή της κλινικής. Πουθενά. Τα στοιχεία αναφέρουν “γνωμάτευση Κρατικού Θεραπευτηρίου, από την οποία να προκύπτει η αναγκαιότητα χορήγησης του είδους”. Βαθιές ανάσες ξανά και προσπάθεια αυτοσυγκράτησης. Αφού πέρασε το πρώτο κύμα θυμού, σκέφτεται… δε γαμείς, πιο πολύ χρόνο και ταλαιπωρία θα μου πάρει αν προσπαθήσω να επικοινωνήσω μαζί τους παρά να πάω και να πάρω μια νέα γνωμάτευση από το διευθυντή.

Ξαναξεκινά η δράση

Τα χαρτιά υπό μάλης λοιπόν ο ασφαλισμένος και επίσκεψη στο νοσοκομείο για δεύτερη φορά την “ημέρα των γνωματεύσεων”, αφήνοντας ξανά τη δουλειά του προκειμένου να ασχοληθεί με το δυσκοίλιο κράτος. Εξηγεί στο διευθυντή τι του συμβαίνει και αφού χαμογελάει αυτός ειρωνικά με ένα ύφος που έλεγε “τι περίμενες, στο δημόσιο βρίσκεσαι”, του δίνει μια άλλη γνωμάτευση υπογεγραμμένη από τον ίδιο αυτή τη φορά.

Παίρνει τα χαρτιά ο ασφαλισμένος και περιμένει την ημέρα που θα τα ελέγξει ο ελεγκτής ιατρός. Για να μην τα πολυλογώ με τις λεπτομέρειες της ταλαιπωρίας του κακόμοιρου και χάνω και αναγνώστες, η μέρα ήρθε και συνέβη πάνω κάτω ότι και την προηγούμενη φορά.

Μαζεύει επιτέλους τα χαρτιά ο ασφαλισμένος και τα στέλνει για δεύτερη φορά στο ταμείο του.

You’ve ξανάgot mail

Μετά από αρκετό καιρό λαμβάνει μία ακόμη επιστολή. Την ανοίγει στα γρήγορα και διαβάζει:

Αγαπητέ ασφαλισμένε, μπλα μπλα μπλα, σας επιστρέφουμε τα δικαιολογητικά διότι η ημερομηνία έκδοσης του τιμολογίου ξεπερνά το διάστημα των τριών μηνών, οι οποίοι αποτελούν και την προθεσμία για την υποβολή δικαιολογητικών για την είσπραξη δαπάνης που αφορά σε ιατρικά αναλώσιμα. Ως εκ τούτου, η δαπάνη από το ασφαλιστικό ταμείο δεν είναι δυνατόν να σας καταβληθεί.

Σιγή για κανά πεντάλεπτο. Κατόπιν, με την ερώτηση “που πα ρε Καραμήτρο;” στο μυαλό του ο ασφαλισμένος, συμβιβάζεται με τις προσδοκίες του Κογκολέζου ασθενή και παρακαλάει χορεύοντας γύρω από τη φωτιά να μην ξαναρρωστήσει γιατί η γραφειοκρατία των μάγων της φυλής είναι ικανή να τον αφήσει απένταρο.

Μετά από αυτήν την ψυχρολουσία, σκέφτεται αν θα έπρεπε να είχε λαδώσει οποιονδήποτε έβρισκε μπροστά του προκειμένου να γίνει η δουλειά του μέσα σε μία εβδομάδα. Σκέφτεται αν θα έπρεπε να είχε λαδώσει και τον έμπορο προκειμένου να του κόψει ένα φουσκωμένο τιμολόγιο, 3 ή 4 φορές πάνω από την αξία των αναλώσιμων, προκειμένου να καλύψει τα έξοδα των λαδωμάτων και να του μείνει και κάτι για τις δύσκολες μέρες.

Όχι όμως, δεν είναι λύση αυτή. Η πατρίδα κινδυνεύει. Λένε ότι θα πρέπει να κάνεις θυσίες πολίτη και εσύ ασφαλισμένε και όλοι μας. Αλλιώς η χώρα θα χρεοκοπήσει. Μείνε με το… τιμολόγιο στο χέρι τώρα και σταμάτα να σκέφτεσαι ως ανεύθυνος πολίτης, ως ανθέλληνας.

Διότι αν χρεοκοπήσει η χώρα Έλληνα πολίτη, πώς θα πληρώνει όλους αυτούς για να “προσέρχονται έγκαιρα στην εργασία τους” προκειμένου να σου βγάζουν το λάδι με όποιον τρόπο μπορούν; Κατά τα άλλα, είτε χρεοκοπημένη είτε όχι η χώρα σου, εσύ πάλι θα πληρώνεις από την τσέπη σου για την υγεία σου. Αυτό δεν αλλάζει. Δωρεάν η υγεία είναι για το κράτος, όχι για τον άρρωστο.

Ρε α στα διάλα λέω γω, and that is just my two cents!

-