Η Ανάσταση της υποκρισίας και της υπερβολής

Όχι, δεν εννοώ την υπερβολή που αφορά στις σούβλες, τα μπεκροπιώματα των ημερών ή ό,τι άλλο σχετικό έχετε διαβάσει ίσως. Αναφέρομαι στην υπερβολή και την υποκρισία που κρύβουν ορισμένες φράσεις, εκφράσεις και συμπεριφορές οι οποίες συνοδεύουν συνήθως τις γιορτές.

Εδώ και μερικές ημέρες, από την αρχή της μεγάλης εβδομάδας κυρίως, παρατηρώ τη συμπεριφορά, τις αντιδράσεις και τις συνήθειες του κόσμου σχετικά με τη γιορτή του Πάσχα. Αντιδράσεις που προσπαθούσαν να δηλώσουν τάση ή στάση ζωής έναντι στο εορταστικό κλίμα ή άλλες που λειτουργούσαν ως συγκαλυμμένη απολογία του αντιδρώντα, για τη συμμετοχή του στο εορταστικό κλίμα. Λες και όφειλε να απολογηθεί.

Άκουγα ή διάβαζα μέσα στη μεγάλη εβδομάδα ανθρώπους να δηλώνουν με έμμεσο τρόπο, πόσο λίγο τους αφορά το όλο κλίμα των ημερών. Δηλώσεις του τύπου: “πω πω, έφαγα κάτι καταπληκτικούς κεφτέδες σήμερα μεγάλη Παρασκευή!”.

Σκεφτόμουν πόσο ανώριμη και τραβηγμένη από τα μαλλιά μπορεί να είναι μια τέτοια δήλωση. Και τη θεωρώ τέτοια επειδή αυτός που την κάνει θεωρεί αφενός ότι εντυπωσιάζει και αφετέρου διότι αν και είναι ξεκάθαρος ο σκοπός της δήλωσης, το στοιχείο του εντυπωσιασμού είναι στην πραματικότητα ελάχιστα εντυπωσιακό.

Τη μεγάλη Παρασκευή ας πούμε, έκατσα και εγώ και έφαγα μισό κιλό τουλουμπάκια την ώρα που χάζευα τα social networks. Δεν μπήκα στον κόπο να το γράψω για προφανείς λόγους. Διαβάζοντας λοιπόν για παράδειγμα κάποιο tweet  που ανέφερε: “Τρώω νοστιμότατους κεφτέδες σήμερα”, λέτε να μου προκλήθηκε εντυπωσιασμός ή η τάση να απαντήσω… στα @φρύδια μας; Τι αξία να δώσει κανείς σε μια τέτοια δήλωση; Δε θα ήταν πιο ώριμη και πιο σεβαστή μια απλή και to the point δήλωση “Δε συμφωνώ με τη γιορτή αυτή και αρνούμαι να συμμετέχω στο κλίμα των ημερών”;

Αμ ο άλλος πάλι που δηλώνει: “δεν τα πάω εγώ ρε κάτι τέτοια χωριάτικα πράγματα”. Εντάξει, απολύτως σεβαστό αλλά φρόντισε τουλάχιστον να σκουπίσεις τη λίγδα από το σαγόνι σου γιατί γίνεται κάπως σουρεάλ και υποκριτικό το σκηνικό. Ας ελπίσουμε τουλάχιστον ότι του χρόνου δε θα βλέπουμε γραπτές τέτοιες δηλώσεις, μιας και το touch screen του προοδευτικού iPad δεν ανταποκρίνεται σε εντολές όταν τα δάχτυλα είναι λιγδωμένα. Έχει και αυτό την αισθητική του βλέπετε.

Η τελική δήλωση έρχεται συνήθως την τρίτη ημέρα του Πάσχα…

Μμμ, σιγά μωρέ κι αυτές οι γιορτές, ευτυχώς που τελείωσαν γιατί δεν τις μπορώ καθόλου.

Μη σας ανησυχεί αυτό, υπάρχει λύση! Υπάρχουν δύο τρόποι που μπορούν να κάνουν τις γιορτές από υποφερτές έως απολαυστικές. Ακολουθώντας έναν από τους δύο τρόπους, θα δυσανασχετείτε λιγότερο ή και καθόλου όταν οι γιορτές τελειώσουν.

Ακολουθήστε την παράδοση

Θυμάμαι όταν ήμασταν μικροί που περιμέναμε πως και πως να κλείσουν τα σχολεία τη μεγάλη εβδομάδα. Θυμάμαι που μας ψώνιζε η μάνα μου για να πάμε στην Ανάσταση με καινούργια ρούχα και παπούτσια. Θυμάμαι ότι πηγαίναμε στην εκκλησία όλη τη μεγάλη εβδομάδα, ότι κάναμε τσουρέκια και βάφαμε αβγά αλλά δε μας άφηναν ούτε καν να δοκιμάσουμε επειδή νηστεύαμε. Θυμάμαι που περιμέναμε με λαχτάρα το βράδυ της μεγάλης Πέμπτης γιατί θα γυρίζαμε όλη νύχτα στους δρόμους για να μαζέψουμε λουλούδια για τον επιτάφιο και την Παρασκευή θα μπορούσαμε να κοιμηθούμε όλη μέρα. Θυμάμαι ότι όλα αυτά μου έδιναν μεγάλη χαρά.

Αν είναι του χαρακτήρα σας λοιπόν, δοκιμάστε να ζήσετε τις ημέρες των γιορτών με τον ίδιο ή παρόμοιο τρόπο που τις ζούσατε ως παιδιά. Δοκιμάστε να στερηθείτε μερικά πράγματα για μία εβδομάδα. Να δείχνετε περισσότερη ανοχή σε πράγματα που σας εκνευρίζουν συνήθως, να θυμώνετε λιγότερο, να χαμογελάτε περισσότερο.

Είναι σίγουρο ότι το βράδυ της Αναστάσης θα ξαναθυμηθείτε πόσο απολαυστική είναι η πρώτη κουταλιά της μαγειρίτσας, πόσο ξεχωριστή γεύση έχουν τα Πασχαλιάτικα αβγά. Θα θυμηθείτε πόσο όμορφα νιώθεις φορώντας καινούργια ρούχα που τα φύλαγες επί μέρες για να τα φορέσεις το συγκεκριμένο βράδυ. Θα θυμηθείτε ποσό νόστιμο μπορεί να γίνει το κρέας όταν έχεις να φας μία εβδομάδα τουλάχιστον και πόσο πιο ευχάριστη, διαφορετική και “ξεδωτική” μπορεί να γίνει η κατά τα άλλα κιτς φιέστα της Κυριακής του Πάσχα.

Αν πάλι δεν είναι του χαρακτήρα σας όλα αυτά…

Ακολουθήστε μια διαφορετική καθημερινότητα

Από τη μεγάλη Δευτέρα έως και τη μεγάλη Πέμπτη, πηγαίνετε στη δουλειά σας και κάνετε ότι κάνατε συνήθως τον υπόλοιπο χρόνο. Τη μεγάλη Παρασκευή, ξεκουραστείτε και κάνετε ότι έχετε αφήσει εδώ και καιρό στην “to do” λίστα σας. Το βράδυ, πέστε νωρίς για ύπνο.

Το Μεγάλο Σάββατο, βγείτε για ψώνια, συναντηθείτε με φίλους, νοικιάστε μια καλή ταινία για να δείτε το βράδυ. Έτσι και αλλιώς δε θέλετε να βγείτε έξω και να είστε μαζί με όλους αυτούς τους κιτς Πασχαλινούς χωριάτες. Ή είναι του χαρακτήρας σας ή δεν είναι.

Την Κυριακή του Πάσχα ξυπνήστε και πιείτε τον καφέ σας με την ησυχία σας. Φτιάξτε μια ωραία φασολάδα για μεσημεριανό και απολαύσετε την. Ξεκουραστείτε και κάντε ό,τι άλλο θέλατε να κάνετε εδώ και καιρό και δε βρίσκατε χρόνο. Τακτοποιήστε υποχρεώσεις που έμεναν εκκρεμείς και σας άγχωναν. Ότι δεν προλάβετε να κάνετε την Κυριακή, κάντε το τη Δευτέρα. Έχετε μια ολόκληρη μέρα ακόμη για να κάνετε πράγματα που θέλατε και δεν προλαβαίνατε όλον τον υπόλοιπο χρόνο.

Την Τρίτη, θα ξυπνήσετε εντελώς ξεκούραστοι και ανανεωμένοι για να πάτε στη δουλειά σας χωρίς το παράπονο που δημιουργεί η κούραση από τον εξαναγκαστικό εορτασμό των ημερών. Θα έχετε περάσει μερικές ημέρες με διαφορετικό τρόπο και θα νιώθετε ικανοποιημένοι που δε συμμετείχατε σε κάτι που δεν σας εκφράζει.

Μπορείτε ακόμη να τάξετε στον εαυτό σας ένα διήμερο, οποιαδήποτε άλλη στιγμή, κατά τα οποίο θα κάνετε τη δική σας “ανάσταση της κοιλιάς”. Μπορείτε δηλαδή να οργανώσετε μια διήμερη φιέστα κατά τη διάρκεια της οποίας θα τρώτε και θα πίνετε συνεχώς, όπως ακριβώς γίνεται τις ημέρες του Πάσχα. Έτσι, δε θα νιώθετε το συναίσθημα του καταναγκαστικού εορτασμού, δε θα χάσετε το φαγοπότι που αρνηθήκατε για ιδεολογικούς λόγους και δε θα υπάρχει τίποτα για το οποίο θα πρέπει να παραπονεθείτε.

Πάρτε θέση και απολαύστε με τον δικό σας τρόπο τις μέρες των γιορτών

Και οι δύο επιλογές είναι απολύτως σεβαστές όταν γίνονται συνειδητά. Τις θεωρώ επίσης σοβαρές και μπορώ να τις δω ως θέσεις και στάσεις ζωής. Οτιδήποτε ενδιάμεσο όμως δηλώνει μια άβουλη στάση, της οποίας οι αντιδράσεις είναι όχι μόνον υπερβολικές, αλλά και αστείες.

Διαλέξτε τι είναι αυτό που σας εκφράζει περισσότερο και ακολουθήστε το με συνέπεια. Δηλώστε το αν θέλετε, διαδώστε το και προτρέψτε και άλλους να σας ακολουθήσουν. Αποφύγετε όμως τις υποκριτικές προοδευτικές δηλώσεις άρνησης την ώρα που καταπίνετε την πέτσα από μπούτι του αρνιού, διότι είναι μη σοβαρές και κινδυνεύετε να χαρακτηριστείτε από αυτές. Πάρτε ξεκάθαρη θέση και ακολουθήστε την αφήνοντας στην άκρη τη μιζέρια και την κλάψα. Υπάρχει αρκετή στην καθημερινή ζωή για τον καθένα μας και δεν νομίζω πως χρειαζόμαστε κι άλλη, ειδικά όταν δεν υπάρχει καν πραγματικός λόγος.

Χριστός Ανέστη και χρόνια πολλά.

-